วันอาทิตย์ที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2552

อุทาหรณ์อยากจะเตือนผู้ที่ใช้รถไฟฟ้า


วันนี้มีอุทาหรณ์อยากจะเตือนผู้ที่ใช้รถไฟฟ้า โดยเฉพาะคนที่กลับบ้านดึกและมาคนเดียว ปกติขึ้นBTSทุกวันอยู่แล้ว วันนี้เรามีธุระ ต้องกลับบ้านดึก ก็นั่งมาจากทางอ่อนนุช นั่งอยู่ชิดกระจกที่มันพิง ได้อ่ะ ประมาณเกือบๆ5ทุ่ม

พอถึงสยามก็มีผู้ชายคนนึง ตัวอ้วนมาก(พอสมควร) ผิวดำ แต่งตัวเสื้อยืด กางเกงขายาวประมาณแข้ง มานั่งข้างๆ พอมันขึ้นมาก็ถือพัดมาด้วยแล้วพัดๆไป ตอนแรกๆก็ไม่ได้คิด อะไร แต่ไม่ชอบที่เค้ามานั่งพัดแล้วลมมันมาโดนเรา เพราะเหมือนเป็นการเอากลิ่นเหงื่อเค้ามาให้เราดม เรา ก็เลยที่ท่าทางไม่ค่อยพอใจ แทนที่มันจะหยุดตามมารยาทสังคม เพราะในรถไฟฟ้าก็มีแอร์ ไม่ได้ร้อน ไม่ มี แดด มันก็พัดๆหยุดๆ ที่นี้เราเริ่มเอะใจแล้วก็กลั้นหายใจ สังเกตว่ามันจะพัดให้ลมมาโดนเรา ซักไม่ถึง นาที ใกล้ถึงราชเทวี ก็เริ่มรู้สึกร้อนผ่าวคราวนี้เลยมั่นใจว่าต้องมีอะไรผิดปกติ เลยรีบคว้าของแล้วลุก ออกมาจากตรงนั้น และรีบโทรให้แม่มารอรับ(ลงสนามเป้า) ระหว่างนั้นก็หัวใจเต้นเร็วและตัวสั่นนิดๆ ตอนนั้นทำอะไรไม่ถูก เลยไปบอกผู้ชายคนนึงที่อยู่ในขบวนว่าเกิดอะไรขึ้นกับเรา แล้วฝากดูให้ด้วย แล้ว เราก็ยืนจ้องมัน มันก็ทำเป็นหลับ(เก็บพัดไปแล้วตั้งแต่เราลุกมา) เราเสียดายที่ไม่ได้ถ่ายรูปมันไว้ เพราะตอนนั้นรู้สึกงงๆทำอะไรไม่ถูก พอถึงสนามเป้าเราก็รอให้ประตูเปิดจนใกล้ปิดแล้วค่อยเดินออก เพื่อจะได้แน่ใจว่ามันตามมาไม่ทันแน่นอน พอลงบันไดมาเลยไปบอกพนักงานว่าเกิดอะไรขึ้น ฝากวานให้ ช่วยดูแลด้วย ตอนนี้ถึงบ้าน อาบน้ำแล้วก็ค่อยยังชั่วหน่อย

อยากจะฝากให้ช่วยส่งต่อด้วย เพราะไม่รู้ว่าเหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้นกับใคร เมื่อไหร่ โชคดีที่เรารอดมา ได้ ก็เพราะมีสติ คอยระวังตัว แล้วขอบคุณที่ช่วยเราที่สุดคือforward mailหลายๆฉบับที่ทำให้เรารู้ว่ามันมี ภัยคล้ายๆแบบนี้เคยเกิดขึ้น เดาว่าช่วงที่มันหยุดพัดก็เพื่อหายใจ แล้วช่วงที่มันพัดก็กลั้นหายใจไว้ ซึ่งถ้า เราไม่ได้สนใจอะไรหายใจเข้าไปไม่กี่ทีก็คงหลับพิงกระจกเหมือนคนธรรมดา แล้วพอถึงหมอชิต คนลงไปหมด มันก็คงขโมยของเราไป ไม่อยากจะคืดว่าถ้าไม่ใช่รถไฟฟ้าอันตรายคงมากกว่านี้ เลยขอให้ระวังๆ กันไว้นะ อย่าประมาท เรื่องอย่างงี้มันจับมือใครดมไม่ได้ ต้องระวังตัวเองให้ดีที่สุด

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น